عضویت   تماس با ما

منيره السادات حمزه‌عراقي

چهار فصل دوستت دارم

در نگارش این سطور به تبعیت از شاعر کتاب مجموعه اشعار " چار فصل دوستت دارم" دکتر قدمعلی سرامی عنوانی برای آن نگذاردیم زیرا با خواندن این اشعار می خواهی بنویسی بگویی آه بکشی زیبایی را در قلبت احساس کنی و نا گاه لبخند بزنی . شاعربرای اشعارش عنوانی انتخاب نکرده و خود گفته!: " شعرها را بی نام گذاشتم چون از قلمرو بی نام و نشان درون ناشناخته آمده اند و اصولا پندار من آن است که نامگذاری جز رسمی خالی از حقیقت نیست به ویژه بر شعر" چار فصل دوستت دارم بی هیچ خزان و زمستانی، سخن، سخن آنچه از دل بر می آید است از نام تا نهان آما چگونه ؟عشق را چه دیده که این چنین دلنشین آن را می سراید تا این گونه به دل نشیند .

 

من از عشق مالامال عشقم قال عشقم حال                                                                              

تا کی خام تا کی کال تنها عشق سالار است( ص 406 )          

سخنی است نغز و زبانی پر مغز ، از عشق سخن گفته زیرا عشق در پندار شاعر رستگاری جاوید است (ص404)و عشق از تخمه خورشید                                                                                                                                                                                        

پرتو تایپ و و کهن الگوی عشق در     ساختار ادبی ، ازلی بودن آن است از شبنم عشق خاک آدم گل شده است:                                                      

ریخت تا بر خاک خون ، عشق روییدن گرفت                                                                              

هم به خود بالید واز چرخ برین برتر گذشت (ص411)

سخنش از بی اعتنایی است به هر چه که عشق نیست .                                                                        

عشق می ورزیم و بی مرزیم   هر چه می ورزیم می ارزیم (ص26)                                                      

مجموعه اشعار را از نظر می گذرانی آنچه بیش از همه تو را مسحور می کند سخن رنگینه هائی است از بی انتهای عشق .                                                                                                                           

هر چه جز عشق به پایان پیوست   آنچه می پاید بی آغاز است (ص437)                                                      

عشق را دارای منشاعی الهی می داند ، بی انتها، از تخمه خورشید و رستگاری جاوید که محاکاتی بیان گرایانه از عشق هستند .                                                                                                                      

آوازه های کتاب علاوه بر توصیفات عشق و بیان آن گامی فراتر می نهند تا به تشویق به عاشقی منجر می شود زیرا : هر دم که دل به عشق دهی دیر است (ص510)                                                                      

در می زند عشق واکن بگو بفرما     گر با تو در نیامد با زورش اندرون کن (ص421)                                    و     :                                                                                                                                                                       در را به روی عشق باز کنیم   شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنیم               (ص510)                                              

یا :                                                                                                                                      

آنچه به عالم نفروشند زود بیا و بخر از عشق (ص408)                                                                    

در عالم وجود جز عشق چیزی نیست ، هستی طفیل عشق است" و ما ظهر فمن الحب فظهر" ، آنچه ظاهر شده

است از عشق ظاهر شده است .(لمعه هفتم ص 70)این عشق رهبرانه ما را به کدام سو می برد ؟                  

مست و طربناک سر زدم از خاک   شد سوی افلاک راهبرم عشق (ص 431)                                            

انگاه که عشق تورا از خاک تا افلاک (1) می برد این قلم بر خود شکافته چگونه توصیف کند که هر چه جز معشوق باقی جمله سوخت .                                                                                                          

غرقه ام در عشق یاری کن که آب از سر گذشت                                                                              

چون گذشت از سر مپرس از چند و چون سرگذشت (ص411)

در می یابیم عشق را در عدم قطعیت معنی معرفی می کند و این دور هرمنوتیک عشق در تمام رگهای کتاب جریانی سیال دارد .                                                                                                                  

- عشق آسمانه ای سرای چهار ستون من است   سرایی که به جای چار دیوار چار دری است                        

ویژگی ها و توصیفات شاعر از عشق کاملاً نئو لوژیسم است آنگونه که می پنداری قبلا نظیری برای آن نشنیده ای تشخیص های گونه گون عشق.                                                                                                عاشق و شیدای عریانی است باد   راز را خنجر به پهلو می کند (ص375)                                                 - عاشق و باد را دارای ویژگی های مشترکی بر می شمرد ، شیوا ، عریان و راز از پرده برون افتاده . عشقی که همیشه سبز و تر است . یک عشق ناب عرفانی بی فرسودگی ، جوان ، ازلی و ابدی .                              

ما پیر می شویم و زمینگیر می شویم   عشق آسمان گذارو جوان است و باک نیست (ص443)                             چار فصل دوستت دارم عاشقی و جز عشق دام این عشق خدایی است .                                      

- در حلقه ای که عشق نگینش نیست   نگذار پا که حلقه ی بی زنجیر است (ص428)                                           در تقابل دیرینه عقل و عشق کهن گرایی رها شده و باز سروده هایی نو و با نگاهی نو جای آن را گرفته       - عقل در سر خواند دانایی توانایی است                                                                                    

عشق در دل راند این از خویشتن رایی است                                                                          

در خور دیوانه ای چونان تو بند آباد تنهایی است .                                                                      

عقل نجواکرد من دیوانه ام ؟ مستی نه هشیاری                                                                        

عقل خندان گفت :این دیوانگی را هم ز من داری ؟                                                                    

عقل لرزان گفت آری (ص43)                                                                                              

این مست و آن دیوانه را که به خانه راهنما است؟.و این جنون ذو فنون را چگونه میتوان دریافت وقتی نهایت عاقلی جنون است .                                                                                                                  

-چون عشق سخن می گوید گوشی شنوا دارم من                                                                                

چون عقل من از بن کور است با چشم جنون می بینم (ص438)

دیدگاه دیگری که از عشق ارایه می شود و شاید معنای واقعی عشق را نیز همین دیدگاه مفهوم می بخشد عشق بی عین وشین وقاف است ووحدت عشق و عاشق و معشوق .                                                                    

باور نمی کنم که هیچ ابری افلاک را عاشقانه دوست بدارد                                                                  

و اینهمه بی باک بر خاک ببارد(ص510)                  

گاه این عشق آن قدر ملموس و دست یافتنی می شود که "عشق حتی بوی نارنج می دهد " (ص518)و عشق آمیخته ای از یخ و تاریکی است (ص38)                                                                                                

در انتها؛ ابتدای مجموعه اشعار را از سر می گیریم براعت استهلالی زیباست و نکته ناگفته اینجاست انگار دلمان نمی خواهد تمامش کنیم :                                                                                                    

عشق دور اندیش است                                                                                                            

شرم را می داند                                                                                                        

شرم را می پوشاند                                                                                            

هیچ با شرم نمی خواند                                                                        

عشق                                                                                                                                  

بن ژرفا را می بیند                                                                                                                

باغبانی پخته است                                                                                                      

میوه ای را کال از شاخه نمی چیند (ص3)                                                        

حیفمان می اید که غزلی عاشقانه از گونه غزلیات مولانا را که حسن ختامی سرشار از آغاز است در نیابیم

اکنون سراسر دوستم با دوست در یک پوستم                                                                            

من نیستم من اوستم با من کسی جز یار نیست                            

آنک برون آمد ز من ، با من که می گوید سخن ؟                                                                    

باز این منم با خویشتن ای وای او انگار نیست (ص 451)        

تماس

نشانی:
تهران، خیابان انقلاب، میان خیابان ابوریحان و خیابان دانشگاه، ساختمان فروردین، واحد 38
تلفن:
+98912-3333068  +9821-66955441
فکس:
-----------
وبسایت:
www.drsarami.com
ایمیل:
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید